Strefa Rezerwacji

Kalendarz wydarzeń

Listopad 2017
pn wt śr cz pt sb nd
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10

linki

Kup polisę on-line

ubezpieczenia

REKLAMA

NASZA SONDA

Kartą, czy gotówką? Jak płacisz za granicą?
obojętnie
nie jeżdżę za granicę
wyłącznie kartą
tylko gotówką
TOP OKAZJE - najlepsze oferty biletów lotniczych, wycieczek i wyjazdów narciarskich. Sprawdź górne menu - druga zakładka od lewej.

Blog użytkownika gekon2010

Złota Praga w cztery dni – część 3, czyli wszystko co trzeba wiedzieć o Hradczanach

 

Wstajemy około 7.30. Poranny prysznic i śniadanie zajmują nam około godziny. Wychodzimy z hotelu i ruszamy do przystanku tramwajowego. Parę minut czekamy na 22. Wreszcie podjeżdża. Jak zwykle sporo w nim pasażerów. Na przystanku I.P. Pavlova robi się jednak o wiele luźniej i możemy usiąść. Wysiadamy na Pražský hrad. Sam przejazd zajął nam niecałe 30 minut. Skasowaliśmy więc bilety za 24 korony (około 4 złotych).

 

Jesteśmy na Hradczanach, czyli królewskiej praskiej dzielnicy. Powstała w średniowieczu, była swego czasu odrębną jednostką administracyjną. Jeśli dzielnica królewska to i królewskie są zgromadzone tutaj skarby. 

 

Praga24 (powiększenie)

Katedra św. Wita, Wacława i Wojciecha, fot. autor

 

Ulicą U Prašnego mostu dochodzimy na dziedziniec zamkowy. Po prawej stronie widzimy punkt informacji turystycznej. Tam kupujemy plan (10 koron, niecałe 2 złote). Pytamy panią w informacji, czy posiadając kartę turystyczną musimy wykupywać licencję na fotografowanie, która kosztuje 50 koron (8,50 złotego). Okazuje się, że tak. Bierzemy więc ją i ruszamy na zwiedzanie.

 

Praga25 (powiększenie)

Dziedziniec zamkowy, fot. autor

 

W pierwszej kolejności chcemy zobaczyć słynną Złotą Uliczkę. Mijamy katedrę św. Wita, stary pałac królewski, bazylikę św. Jerzego i wreszcie dochodzimy do celu. Pokazujemy karty, ale niestety nie możemy wejść. Okazuje się, że musimy wrócić do punktu informacji turystycznej, otrzymać bilet za 0 (słownie: zero) koron i dopiero wtedy będziemy mogli przejść przez bramki.

 

Praga26 (powiększenie)

Złota Uliczka, fot. autor

 

Trochę się wkurzamy. Kobieta, z którą dopiero co rozmawialiśmy doskonale wiedziała, że mamy karty turystyczne, że chcemy wejść na Złotą Uliczkę, ale nawet nie zająknęła się, że musi nam wystawić bilety. No cóż, klient nie pytał, to po co mu się narzucać i zadawać jakieś tam głupie pytania...

 

Praga27 (powiększenie)

Złota Uliczka, fot. autor

 

Bilety odbieramy w innym punkcie. Wydaje nam je facet z miną obrażonego królewicza, któremu wyraźnie przeszkadzamy w przeglądaniu internetu. Po tak "miłej i sympatycznej" obsłudze z ulgą wychodzimy na zewnątrz. Wreszcie możemy wejść na Złotą Uliczkę. Ma raptem kilkadziesiąt metrów długości. Początkowo mieszkali tutaj Żydzi, później członkowie straży zamkowej i biedota. Swego czasu w jednym z domków pisał Franz Kafka.

 

Praga28 (powiększenie)

A może na krzesełko?, fot. autor

 

Przez poddasza ciągnie się ciekawa ekspozycja. Można obejrzeć zbroje i środki, jakimi walczono w wiekach średnich. Staramy się znaleźć jednakowe zbroje, ale nie udaje nam się. Jest także pomieszczenie, w którym widzimy przedmioty pomocne w dawnych czasach do prowadzenia śledztw, czyli służące torturowaniu więźniów. W domkach znajdują się sklepy z pamiątkami. Niektóre z nich wyglądają jakby ich właściciele dopiero wyszli do pobliskiej karczmy lub do kina. Słynna Złota Uliczka nieco nas rozczarowała. Spodziewaliśmy się zobaczyć tu coś więcej niż kilka domów z dawnym wystrojem i sklepików. Ot, malutki skansen, jakich i u nas jest wiele...

 

Praga29 (powiększenie)

Wyjście ze Złotej Uliczki, przed wieżą Daliborka, fot. autor

 

Ze Złotej Uliczki trafiamy do wieży Daliborka. Wzniesiono ją za czasów króla Władysława II Jagiellończyka. Początkowo była jednym z elementów zamkowych fortyfikacji. Nazwę zawdzięcza pierwszemu więźniowi.

 

Praga30 (powiększenie)

Koło do łamania ciała, fot. autor

 

Był nim Dalibor z Kozojed, który został skazany na śmierć za to, że bronił zbuntowanych chłopów przed swoim panem. Podobno przebywając w wieży nauczył się grać na skrzypcach. Dzisiaj zgromadzono w niej narzędzia tortur. Większość z nich zdecydowanie wpływa na ludzką wyobraźnię. Oj mieli w dawnych czasach pomysły, by wydusić z człowieka przyznanie się do winy (co było uważane za królową dowodów)...

 

Praga31 (powiększenie)

Klatka więzienna, fot. autor

 

Idziemy do bazyliki św. Jerzego. To romańska świątynia z barokową, XVII wieczną fasadą. We wnętrzu podziwiać można fragmenty fresków. Zachował się również drewniany grobowiec Wratysława I z dynastii Przemyślidów. Są tam także drewniane ławki, na których z przyjemnością siadamy i trochę się ogrzewamy (na dworze jest dzisiaj bardzo zimno).

 

Praga32 (powiększenie)

Wejście do bazyliki św. Jerzego, fot. autor

 

Zbliża się godzina 12.00. Podchodzimy pod bramę wejściową na zamek od Hradčanskich náměstí. Przed pierwszym dziedzińcem gromadzą się turyści. Równo w południe zaczyna się odprawy warty zamkowej straży. Trwa około 30 minut. 

 

Praga33 (powiększenie)

Bazylika św. Jerzego, fot. autor

 

Jeszcze raz mijamy katedrę św. Wita. Przed kancelarią urzędującego tu prezydenta Republiki Czeskiej policja i dziennikarze. Podjeżdżają samochody. Nikomu nie przychodzi do głowy, by przeganiać turystów. Jest tylko wyznaczona linia, za którą nie mogą przejść i wszyscy się do tego karnie stosują.

 

Praga34 (powiększenie)

Odprawa warty, fot. autor

 

Znajdujemy się w starym pałacu królewskim. Od X do XVI wieku był siedzibą królów. Za wejściem potężna Sala Władysławowska. Gotycka z dużymi renesansowymi oknami powstała na przełomie wieków XV i XVI. Dlaczego potężna? Wystarczy powiedzieć, że ma 62 metry długości i 16 metrów szerokości. Wysokość liczy sobie "skromne" 13 metrów.

 

Praga35 (powiększenie)

Sala Władysławowska, fot. autor

 

W niej odbywają się najważniejsze uroczystości państwowe. Przechodzimy do sal pałacowych. W jednej z nich informacja, że z jej okien wyrzucono w maju 1618 roku cesarskich namiestników. Co ciekawe, urzędnikom cesarskim nic się nie stało (a wierzcie mi, trochę lecieli). Tak zaczęła się wojna trzydziestoletnia - jedna z najbardziej krwawych jatek, jaką sobie zgotowali mieszkańcy Europy (zgnięło ich około 8 milionów!). Kres cierpieniom przyniósł dopiero podpisany w 1648 roku Pokój Westfalski. Pierwszym rozgrywającym w Europie na lata stała się Francja...     

 

Praga36 (powiększenie)

Przez to okno zaczęła się wojna trzydziestoletnia, fot. autor

 

Z Sali Władysławowskiej wchodzimy do dawnej sali sejmów ziemskich. Później idziemy kręconymi schodami do góry, by obejrzeć kancelarię sądu i archiwum ziemskie. W pierwszym z pomieszczeń na suficie namalowane są herby ziem Korony Czeskiej oraz członków sądów. Tutaj przekonujemy się, że warto było kupić licencję na robienie zdjęć. Skrupulatnie sprawdziła ją pani z obsługi.

 

Praga37 (powiększenie)

Piec w jednej z komnat, fot. autor

 

Na koniec pobytu na Hradczanach zostawiliśmy sobie katedrę św. Wita. Część pod organami jest dostępna dla wszystkich chętnych za darmo. Dopiero kiedy chcemy obejść świątynię, musimy przejść przez bramki, odbijając oczywiście bilety.    

 

Praga38 (powiększenie)

Sklepienie kancelarii sądu, fot. autor

 

Katedra św. Wita, Wacława i Wojciecha (bo taka jest jej pełna nazwa) jest siedzibą praskich arcybiskupów. Koronowano w niej czeskich królów. Pierwszy kościół w tym miejscu powstał w X wieku. Kamień węgielny pod świątynię w obecnym kształcie położono w  1344 roku za czasów cesarza Karola IV. Prace nad nią trwały aż do końca... lat 30. XX wieku.

 

Praga39 (powiększenie)

Katedra św. Wita, fot. autor

 

Przy jej wystroju brał udział między innymi Alfons Mucha – jeden z czołowych przedstawicieli secesji i fin de siècle'u. Spacerujemy wokół świątyni. W niektórych kaplicach pochowani są czescy władcy. W katedrze znajduje się miejsce wiecznego spoczynku patrona Czech – św. Wacława. Są tutaj także grób św. Jana Nepomucena i relikwie św. Wojciecha, które wywieziono z Gniezna "przy okazji" najazdu księcia Brzetysława w 1038 roku.

 

Praga40 (powiększenie)

Witraż zaprojektowany przez Alfonsa Muchę, fot. autor

 

W centralnej części, przed ołtarzem, widzimy przepiękne mauzoleum. W nim złożone są doczesne szczątki Ferdynanda I Habsburga, jego żony Anny Jagiellonki (córki Władysława II Jagiellończyka i Anny de Foix) i ich syna i Maksymiliana II Habsburga.    

 

Praga41 (powiększenie)

Nagrobek św. Jana Nepomucena, fot. autor

 

Katedra zrobiła na nas olbrzymie wrażenie. Warto ją dokładnie obejrzeć. My jednak musimy iść dalej. Na chwilę, żeby się ogrzać, wchodzimy ponownie do punktu informacji turystycznej. Widać, że gość, który nas obsługiwał przed wejściem na Złotą Uliczkę ma we krwi traktowanie klientów z buta. Teraz męczą się z nim Japończycy, którzy zadają mu dosyć szczegółowe pytania. A ten wpatrzony w komputer odpowiada półsłówkami. Świetna reklama Czech... Naprawdę super!

 

Ceny zwiedzania praskiego zamku na Hradczanach i okolic nie należą do wygórowanych i są warte zwiedzanych atrakcji. Możliwości jest sporo. Bilety są ważne przez 2 dni. Można je kupić na tak zwane: wielki i mały krąg.

 

  • Wielki krąg obejmuje: Stary Pałac Królewski, wystawę o historii zamku, bazylike św. Jerzego, Złotą Uliczkę i wieżę Daliborka, galerię obrazów, Bramę Prochową, katedrę św. Wita i Pałac Rosenbergów. W tej opcji bilet normalny kosztuje 350 koron (około 60 złotych), zaś ulgowy 175 koron, czyli około 30 złotych (zniżkę dostaną dzieci od 6 do 16 roku życia, uczniowie i "dzienni" studenci do ukończenia 26 lat, oraz seniorzy powyżej 65 roku życia). Bilet rodzinny (dwoje dorosłych i maksimum piątka dzieci do 16 roku życia) kosztuje 700 koron (119 złotych)

 

 

Praga42 (powiększenie)

Hradczańska Wieża Prochowa, fot. autor

 

  • Mały krąg obejmuje katedrę św. Wita, stary pałac królewski, bazylikę św. Jerzego oraz Złotą Uliczkę z wieżą Daliborka. Tutaj bilet normalny kosztuje 250 koron (około 43 złote), zaś ulgowy 125 koron, czyli około 21,5 złotego. Kupując bilet rodzinny należy się liczyć z wydaniem 500 koron (85 złotych). 
  • Można także oddzielnie kupić bilety na wystawę o historii zamku, do galerii, Wieży Prochowej, czy też stałej ekspozycji poświęconej skarbom katedry św. Wita. Ceny od 70 do 300 koron (o około 12 do 51 złotych). Szczegóły dotyczące cen biletów znajdziecie na stronie: http://www.hrad.cz/en/prague-castle/prague-castle-tourist-information/tickets.shtml.   
  • Od 1 listopada do 31 marca kompleks Zamku Praskiego jest otwarty od 06.00 do 23.00. Obiekty historyczne, czyli Stary Pałac Królewski, wystawa o historii zamku, bazylika sw. Jerzego, Złota Uliczka z wieżą Daliborka, galeria obrazów, Brama Prochowa i Pałac Rosenbergów dostępne są dla zwiedzających od 09.00 do 16.00. Katedra św. Wita otwiera swoje podwoje dla turystów od 09.00 do 16.00, z tym, że w niedziele czas zwiedzania jest krótszy i zamyka się pomiędzy 12.00, a 15.40, kiedy to jest ostatnie wejście. Wystawa o skarbach katedry jest czynna od 10.00 do 17.00, jej wieża południowa od 10.00 do 16.00. Ogrody są w tym czasie zamknięte, z wyjątkiem ogrodu na bastion, który można odwiedzić od 06.00 do 23.00.
  • Od 1 kwietnia do 31 października kompleks Zamku Praskiego jest otwarty od 05.00 do 24.00. Wymienione w poprzednim akapicie obiekty historyczne, dostępne są dla zwiedzających od 09.00 do 17.00. Katedra św. Wita otwiera swoje podwoje dla turystów od 09.00 do 17.00, z tym, że w niedziele czas zwiedzania jest krótszy i zamyka się pomiędzy 12.00, a 16.40, kiedy to jest ostatnie wejście. Wystawa o skarbach katedry jest czynna od 10.00 do 18.00, jej wieża południowa od 10.00 do 18.00. Ogrody są czynne. Czas zwiedzania uzależniony jest od miesiąca. W kwietniu i październiku można je podziwiać od 10.00 do 18.00, w maju i wrześniu od 10.00 do 19.00, w sierpniu od 10.00 do 20.00, zaś w czerwcu i lipcu pomiędzy 10.00, a 21.00.

 

Przy Hradčanské Námestií 15 znajduje się Pałac Sternbergów. Zbudowano go na przełomie XVII i XVIII wieku. Dzisiaj budynek należy do Galerii Narodowej w Pradze i można w nim oglądać prace europejskich twórców. W Pałacu znajdują się stałe wystawy poświęcone toskańskim mistrzom (Lorenco Monaco, B. Daddi), dziełom szkoły weneckiej i arcydziełom manieryzmu florenckiego. Ponadto zobaczycie tam dzieła Tintoretta, El Greca, Goyi, Rubensa i van Dycka. 

 

  • Podziwianie zgromadzonych tutaj prac jest możliwe od 10.00 do 18.00, poza poniedziałkami, kiedy pałac jest zamknięty dla turystów. Za bilet wstępu dorosły zapłaci 150 koron (około 26 złotych), zaś dziecko 80 koron (około 14 zł). 

 

 

Praga43 (powiększenie)

Jedno z dzieł dawnych mistrzów wystawiane w Pałacu Sternbergów, fot. autor

 

Po drugiej stronie Hradčanské námestií znajduje się wejście do Pałacu Schwarzenbergów. Sam pałac zbudowano w połowie XVI wieku. Nazywany jest również Pałacem Lobkowiczów. Takie miano nosili jego pierwsi właściciele. Pod koniec XVI wieku jeden z rodu został skazany za obrazę majestatu, a pałac przypadł królowi. Wreszcie, w pierwszej połowie XVIII wieku znalazł się w rękach Adama Scharzenberga. Dzisiaj do jego podwoi zaprasza czeska Galeria Narodowa. Na parterze oglądamy rzeźby o tematyce religijnej. Na piętrze widzimy między innymi obrazy czeskich twórców z okresu baroku między innymi Hansa von Aachen, Bartholomaea Sprangera, Michaela Willmanna, Jana Kryštofa Lišky, Václava Vavřince Reinera, Antona Kerna, Jana Petra Molitora i Norberta Grunda  Po dwóch godzinach wychodzimy z pałacu i idziemy w kierunku Mostu Karola.

 

  • Pałacu Schwarzenbergów czynny jest od  10.00 do 18.00, poza poniedziałkami, bilety wstępu w takiej cenie, jak do Pałacu Sternbergów. Posiadacze praskiej karty turystycznej wstęp do Pałaców Sternbergów i Schwarzenbergów mają za darmo.

 

 

Praga44 (powiększenie)

Pałac Schwarzenbergów, fot. autor

 

Mijamy pomnik pierwszego prezydenta Czechosłowacji Tomáša Masaryka. W Czechosłowacji nazywano go Tatiček, czyli Ojczulek. Pod pomnikiem świeże, złożone niedawno kwiaty. W 1918 roku zainspirował on wejście wojsk czeskich na zamieszkałe w większości przez Polaków Zaolzie, zaś  latem 1920 roku przekonywał dyplomatów innych państw o rychłym upadku Polski w wojnie z bolszewicką Rosją. Czesi odmawiali wtedy przepuszczenia przez swoje terytorium transportów z amunicją dla naszego wojska.  

 

Praga45 (powiększenie)

Pomnik Tomáša Masaryka, fot. autor

 

Ulicą Nerudovą dochodzimy do kościoła św. Mikołaja na Malej Stranie. Wzniesiono go w stylu barokowym w połowie XVIII wieku. Jego kopuła ma 17 metrów szerokości. W świątyni jest znakomita akustyka. Często odbywają się tutaj koncerty. Jednym z wykonawców był tutaj swego czasu Wolfgang Amadeusz Mozart. 

 

Praga46 (powiększenie)

Wejście do kompleksu zamkowego od strony Hradčanské námestií, fot. autor  

 

Z Malej Strany, Mostem Karola przechodzimy na Stare Miasto. Kończy się dzień. Z Rynku widzimy oświetlony kościół. Spacerujemy po oświetlonych uliczkach. Podchodzimy do Bramy Prochowej i Praskiego Domu Reprezentacyjnego. Wracamy pod Most Karola, by popatrzeć na Hradczany wieczorową porą.

 

Praga47 (powiększenie)

Ulica Nerudova, fot. autor

 

Przy okazji szukamy punktu z biletami komunikacji i mamy z tym spory problem. Wreszcie udaje nam się go namierzyć i zrobić zakupy. W Pradze szukajcie biletów w punktach z napisem "Tabak". Na stacjach metra są także automaty biletowe i tam najlepiej zrobić sobie zapas. Ci, którzy nie rozumieją za bardzo czeskiego mogą skorzystać z opcji angielskojęzycznej.  

 

Praga48 (powiększenie)

Kościół św. Mikołaja na Malej Stranie, fot. autor

 

Wreszcie, około 20 przyjeżdżamy do hotelu. I idziemy szybko spać...

 

gekon2010

 

Przejdź do części 4

 

Dodano: 04.04.2013 18:52
Ostatnia aktualizacja: 20.11.2017
Miejsce: Czechy

Komentarze: 0

Wersje językowe

urlopletter

Zapisz się na nasz newsletter, to nie kosztuje.
Zobacz archiwum
Ważne! Nikomu nie udostępniamy Twojego adresu

Wyszukaj hotel

Booking.com

Wyszukaj lot

Kursy walut

EUR
4.21
USD
3.58
CHF
3.62
GBP
4.75
Średnie kursy, 23-11-2017
Żródło: NBP

HOTELE

Booking.com

Wyszukaj kemping

Zasady cookies

Nasz portal używa plików cookie w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.