pn	wt	śr	cz	pt	sb	nd
30	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31	1	2	3
4	5	6	7	8	9	10

Jesteś tutaj: Rady dla turystów » W pociągu i autobusie » Twoje prawa w pociągu

A A A

Twoje prawa w pociągu

1 maja 2004 roku Unia Europejska poszerzyła się o 10 krajów, w tym między innymi o Polskę. Z tego powodu nasz kraj zobowiązał się do przestrzegania prawa europejskiego, także, a może przede wszystkim w zakresie ochrony praw konsumentów. Przyjrzyjmy się jak wygląda ochrona pasażera kolei i kto dba o to, by jego prawa były przestrzegane.

Sześć podstawowych praw pasażera kolei w Unii Europejskiej to:

1. bezproblemowy zakup biletów;

2. bezpieczne podróżowanie;

3. prawa pasażerów o ograniczonej sprawności ruchowej;

4. informacje o ułatwieniach dla pasażerów niepełnosprawnych;

5. odszkodowania z tytułu śmierci, obrażeń i odpowiedzialności za bagaż;

6. ochrona pasażera w przypadku niewypełnienia przez firmy kolejowe ich zobowiązań

Szczegółowo zostały one uregulowane w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 roku dotyczącym praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz. Urz. UE L 315 z 3 grudnia 2007 roku), które weszły w życie w dniu 3 grudnia 2009 roku.

Według rozporządzenia:

przedsiębiorstwa kolejowe umożliwiają pasażerom przewóz rowerów w pociągu, jeżeli są one łatwe do przemieszczania, nie zakłócają świadczenia usługi kolejowej i jeżeli umożliwia to tabor. Dopuszcza się pobieranie opłat z tego tytułu (art. 5);

przedsiębiorstwa kolejowe lub w razie potrzeby, właściwe organy odpowiadające za umowy o świadczenie publicznej usługi kolejowej podają do wiadomości publicznej, przy wykorzystaniu odpowiednich środków decyzje o zaprzestaniu obsługi połączeń, prze ich wejściem w życie (art. 7). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ma zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi), a także w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej (oprócz regionalnych);

przedsiębiorstwa kolejowe oraz sprzedawcy biletów w imieniu jednego lub kilku przedsiębiorstw kolejowych, udzielają pasażerowi, na jego żądanie przed rozpoczęciem podróży przynajmniej następujących informacji: 1. ogólne warunki umów mające zastosowanie do umowy, 2. rozkłady jazdy i warunki odbycia najszybszej podróży, 3. rozkłady jazdy i warunki najniższych opłat za przewóz, 4. dostępność, warunki dostępu i dostosowanie pociągu do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej, 5. możliwość i warunki przewozu rowerów, 6. dostępność miejsc siedzących w wagonach dla palących i dla niepalących w klasie pierwszej i drugiej oraz w kuszetkach i wagonach sypialnych, 7. działania mogące przerwać lub opóźnić połączenia, 8. usługi dostępne w pociągu, 9. procedury odbioru zagubionego bagażu, 10. procedury wnoszenia skarg – wszystko w odniesieniu do podróży objętych umowami przewozu oferowanymi przez dane przedsiębiorstwo kolejowe. Sprzedawcy biletów, którzy oferują umowy transportowe we własnym imieniu oraz operatorzy turystyczni dostarczają tych informacji, jeżeli są dostępne (art. 8 ust. 1). Mają zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej, w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej, a także w pociągach regionalnych. Informacje te dostarczane są w najbardziej odpowiedniej formie, rozporządzenie zaleca, aby szczególną uwagę poświęcić tutaj potrzebom osób z upośledzeniem słuchu lub wzroku - mają zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi), w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej przepisy te mają obowiązywać od dnia 4 grudnia 2014* roku, nie mają zastosowania w miejskich, podmiejskich i regionalnych przewozach kolejowych osób, (art. 8 ust. 3)

przedsiębiorstwa kolejowe dostarczają pasażerowi w trakcie podróży przynajmniej następujących informacji: 1. usługi świadczone w pociągu, 2. następna stacja, 3. opóźnienia, 4. główne możliwości przesiadek, 5. kwestie bezpieczeństwa i ochrony. Informacje te dostarczane są w najbardziej odpowiedniej formie, rozporządzenie zaleca, aby szczególną uwagę poświęcić tutaj potrzebom osób z upośledzeniem słuchu lub wzroku (art. 8 ust 2 i 3). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych przepisy te mają obowiązywać* od dnia 4 grudnia 2014 roku;

przedsiębiorstwa kolejowe oraz sprzedawcy biletów oferują tam gdzie to jest możliwe, bilety oraz bilety bezpośrednie i rezerwacje (art. 9 ust. 1). Ma zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej, w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej, a także w pociągach regionalnych;

bez uszczerbku dla ust. 4 przedsiębiorstwa kolejowe dystrybuują wśród pasażerów bilety za pośrednictwem przynajmniej jednego z następujących sposobów sprzedaży: 1) w kasach biletowych lub w automatach biletowych, 2) za pośrednictwem telefonu, Internetu lub jakichkolwiek innych, powszechnie dostępnych technologii informacyjnych, 3) w pociągach (art. 9 ust 2). Ma zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej, w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej, a także w pociągach regionalnych;

bez uszczerbku dla ust. 4 i 5 przedsiębiorstwa kolejowe w ramach umów o świadczenie usług publicznych rozprowadzają bilety w przynajmniej jeden z następujących sposobów: a) w kasach biletowych lub automatach biletowych, b) w pociągach (art. 9 ust 3). Ma zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej, w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej (oprócz regionalnych, a także w pociągach regionalnych;

przedsiębiorstwa kolejowe zapewniają możliwość nabycia w pociągach biletów na dane połączenie, chyba, że możliwość taka jest ograniczona albo wyłączona ze względów bezpieczeństwa lub zwalczania nadużyć, z powodu obowiązku wcześniejszej rezerwacji lub uzasadnionych względów handlowych (art. 9 ust. 4). Ma zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej, w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej, a także w pociągach regionalnych;

jeżeli na stacji początkowej nie ma kasy ani automatu biletowego, pasażerowie muszą zostać poinformowani na stacji o: a) możliwości i sposobie dokonania zakupu biletu telefonicznie, za pośrednictwem Internetu lub w pociągu, b) najbliższej stacji kolejowej lub miejscu, w którym znajdują się kasy lub automaty biletowe (art. 9 ust. 5). Ma zastosowanie w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej, w pociągach krajowych i międzynarodowych pomiędzy Polską, a krajami spoza Unii Europejskiej, a także w pociągach regionalnych;

w przypadku śmierci lub zranienia pasażera przedsiębiorstwo kolejowe, niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż piętnaście dni od ustalenia tożsamości osoby fizycznej uprawnionej do odszkodowania, wypłaca zaliczkę w wysokości niezbędnej do zaspokojenia bieżących potrzeb finansowych, proporcjonalnie do odniesionej szkody (art. 13 ust. 1). Jeśli przewóz podlegający jednej umowie przewozu wykonywany jest kolejno przez więcej niż jednego przewoźnika, to w przypadku śmierci lub uszkodzeń ciała podróżnych odpowiedzialność ponosi przewoźnik, który na mocy umowy przewozu zobowiązany był wykonać umowę przewozu, podczas której miał miejsce wypadek. Jeśli usługa ta nie została wykonana przez tego przewoźnika, lecz przez przewoźnika podwykonawcy, odpowiedzialność ponoszą solidarnie obaj przewoźnicy (art. 26 ust. 5 załącznika I do rozporządzenia). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Obowiązuje w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi) oraz w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych, (tylko pociągi rodzaju Express, Inter City, Express Inter City, Euro City, Euro Night);

bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 zaliczka w razie śmierci nie może być niższa niż 21000 euro na pasażera. Nie stanowi ona uznania odpowiedzialności i może być potrącona z kolejnych kwot wypłacanych na podstawie rozporządzenia, ale nie podlega zwrotowi – z wyjątkiem przypadków, gdy szkoda powstała na skutek zaniedbania ze strony pasażera lub z jego winy albo gdy osoba, która otrzymała zaliczkę, nie była uprawniona do odszkodowania (art. 13 ust. 2 i 3). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Obowiązuje w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi) oraz w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych, (tylko pociągi rodzaju Express, Inter City, Express Inter City, Euro City, Euro Night);

nawet jeżeli przedsiębiorstwo kolejowe kwestionuje swoją odpowiedzialność za uszkodzenia ciała doznane przez przewożonego przez siebie pasażera, podejmie ono wszelkie racjonalne środki w celu udzielenia pomocy pasażerowi, który dochodzi odszkodowania od osób trzecich (art. 14). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych przepis ten ma obowiązywać* od dnia 4 grudnia 2014 roku;

w przypadku, gdy istnieją uzasadnione powody, aby przypuszczać, że opóźnienie przyjazdu do miejsca przeznaczenia przekroczy 60 minut w stosunku do umowy transportu, pasażer otrzymuje natychmiast wybór pomiędzy: a) zwrotem pełnego kosztu biletu na warunkach, na jakich został opłacony, za część lub części niezrealizowanej podróży oraz za część lub części już zrealizowane, jeżeli taka podróż jest już bezcelowa w kontekście pierwotnego planu podróży, wraz z zapewnieniem w odpowiednich przypadkach połączenia powrotnego do miejsca wyjazdu w najbliższym dostępnym terminie. Zwrot jest dokonywany na takich samych warunkach jak wypłata odszkodowania, o którym mowa w art. 17, b) kontynuacją lub zmianą trasy podróży, przy porównywalnych warunkach przewozu, do miejsca docelowego w najbliższym dostępnym terminie; albo c) kontynuacją lub zmianą trasy podróży, przy porównywalnych warunkach przewozu do miejsca docelowego w późniejszym terminie dogodnym dla pasażera (art. 16);

nie tracąc prawa do przewozu, pasażer może żądać od przedsiębiorstwa kolejowego odszkodowania za opóźnienie w przypadku opóźnienia pomiędzy podanym na bilecie miejscem wyjazdu i miejscem docelowym, za które nie otrzymał on zwrotu kosztów biletu zgodnie z art. 16. Minimalna kwota odszkodowania wynosi: a) 25% ceny biletu w przypadku opóźnienia wynoszącego od 60 do 119 minut, b) 50% ceny biletu w przypadku opóźnienia wynoszącego 120 minut lub więcej. Pasażerowie, którzy posiadają abonament lub kolejowy bilet okresowy i którzy napotykają na powtarzające się opóźnienia lub odwołania połączeń w okresie jego ważności, mogą dochodzić odpowiedniego odszkodowania zgodnie z warunkami przyznawania odszkodowań określonymi przez przedsiębiorstwa kolejowe. Warunki te określają kryteria dotyczące opóźnienia i sposób obliczania odszkodowania. Odszkodowanie za opóźnienie oblicza się w stosunku do ceny, jaką pasażer faktycznie zapłacił za opóźnioną usługę. Gdy umowa transportu dotyczy podróży w obie strony, odszkodowanie za opóźnienie w podróży docelowej lub powrotnej obliczane jest na podstawie połowy ceny zapłaconej za bilet. W analogiczny sposób cena biletu za opóźnione połączenie odbywane na podstawie każdej innej formy transportu, która pozwala na podróż na kilku kolejnych odcinkach trasy, obliczana jest proporcjonalnie do pełnej ceny biletu. Przy obliczaniu czasu opóźnienia nie uwzględnia się opóźnień, co do których przedsiębiorstwo kolejowe może udowodnić, że zdarzyły się poza terytorium, na którym stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską. (art. 17 ust. 1). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Obowiązuje w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi) oraz w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych, (tylko pociągi rodzaju Express, Inter City, Express Inter City, Euro City, Euro Night);

wypłata odszkodowania następuje w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o odszkodowanie. Odszkodowanie może zostać wypłacone w postaci kuponów lub innych usług, jeżeli ich warunki są elastyczne (szczególnie w odniesieniu do okresu ważności oraz miejsca docelowego). Odszkodowanie jest wypłacane w formie pieniężnej na wniosek pasażera (art. 17 ust. 2). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Obowiązuje w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi) oraz w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych, (tylko pociągi rodzaju Express, Inter City, Express Inter City, Euro City, Euro Night);

kwota zwrotu ceny biletu nie jest pomniejszana o finansowe koszty transakcji, takie jak opłaty, koszty telekomunikacyjne lub znaczki. Przedsiębiorstwa kolejowe mogą wprowadzić próg minimalny, poniżej którego odszkodowanie nie będzie wypłacane. Wysokość progu nie przekracza 4 euro (art. 17 ust. 3). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Obowiązuje w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi). Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych, obowiązują w pociągach rodzaju Express, Inter City, Express Inter City, Euro City, Euro Night;

pasażerowi nie przysługuje prawo do odszkodowania, jeżeli został poinformowany o opóźnieniu przed zakupem biletu lub jeżeli opóźnienie w wyniku kontynuacji podróży innym połączeniem lub poprzez zmianę trasy jest krótsze niż 60 minut (art. 17 ust. 4). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Obowiązuje w pociągach międzynarodowych między Polską, a innymi krajami Unii Europejskiej (poza regionalnymi) oraz w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych, (tylko pociągi rodzaju Express, Inter City, Express Inter City, Euro City, Euro Night);;

w przypadku opóźnienia przyjazdu lub odjazdu pasażerowie są informowani o sytuacji i spodziewanym czasie odjazdu oraz przyjazdu przez przedsiębiorstwo kolejowe lub przez zarządcę stacji niezwłocznie po pojawieniu się takiej informacji. Prowadzące obsługę przedsiębiorstwo kolejowe zwraca szczególną uwagę na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej i osób im towarzyszących (art. 18 ust. 1 i 5). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych przepisy te mają obowiązywać* od dnia 4 grudnia 2014 roku;

w przypadku opóźnienia przyjazdu lub odjazdu o ponad 60 minut pasażerom oferuje się także nieodpłatnie: a) posiłki i napoje odpowiednio do czasu oczekiwania, jeżeli są one dostępne w pociągu lub na stacji lub mogą zostać w rozsądnym czasie dostarczone, b) o ile jest to fizycznie możliwe, zakwaterowanie w hotelu lub innym miejscu oraz transport pomiędzy stacją kolejową a miejscem zakwaterowania w przypadkach konieczności pobytu przez jedną lub kilka nocy albo jeżeli niezbędny jest pobyt dodatkowy, c) o ile jest to fizycznie możliwe, transport z pociągu do stacji kolejowej, do miejsca odjazdu zastępczego środka transportu lub do miejsca przeznaczenia, jeżeli pociąg został unieruchomiony na trasie. Prowadzące obsługę przedsiębiorstwo kolejowe zwraca szczególną uwagę na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej i osób im towarzyszących (art. 18 ust. 2 i 5). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych przepisy te mają obowiązywać* od dnia 4 grudnia 2014 roku;

jeżeli połączenie kolejowe nie może być dalej wykonywane przedsiębiorstwo kolejowe organizuje jak najszybciej zastępczy transport pasażerów. Prowadzące obsługę przedsiębiorstwo kolejowe zwraca szczególną uwagę na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej i osób im towarzyszących (art. 18 ust. 3 i 5). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych przepisy te mają obowiązywać* od dnia 4 grudnia 2014 roku;

na żądanie pasażera przedsiębiorstwa kolejowe zaświadczają na bilecie, zależnie od sytuacji, że połączenie kolejowe uległo opóźnieniu, że opóźnienie doprowadziło do utraty połączenia albo, że połączenie zostało odwołane (art. 18 ust. 4). UWAGA: artykułu tego, zgodnie z zapisem art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U Nr 214, poz. 1658) nie stosuje się do miejskich, podmiejskich i regionalnych kolejowych przewozów osób. Ponadto w pociągach krajowych oraz międzynarodowych między Polską, a krajami nie wchodzącymi w skład Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych przepisy te mają obowiązywać* od dnia 4 grudnia 2014 roku;

w porozumieniu z organami publicznymi przedsiębiorstwa kolejowe, zarządca infrastruktury i zarządcy stacji podejmują, każdy w ramach swojego zakresu odpowiedzialności, odpowiednie środki w celu zapewnienia osobistego bezpieczeństwa pasażerów na stacjach kolejowych i w pociągach oraz w celu kontroli ryzyka i dostosowują je do poziomu bezpieczeństwa określonego przez władze publiczne. Podmioty te współpracują ze sobą oraz wymieniają informacje dotyczące najlepszych praktyk w zakresie zapobiegania działaniom, które prawdopodobnie pogorszą poziom bezpieczeństwa (art. 26);

Zasady te obowiązują w pociągach międzynarodowych pomiędzy Polską, a pozostałymi krajami Unii Europejskiej, z wyjątkiem pociągów regionalnych.

Gwiazdka przy słowach "mają obowiązywać" oznacza, że opisane zmiany wcale nie muszą wejść w życie w dniu 4 grudnia 2014 roku. Zgodnie z prawem Minister Infrastruktury może wyrazić zgodę na dłużesze zwolnienia. Mogą być one przedłużone dwa razy, za każdym na 5 lat, a wnioski zainteresowane przedsiębiorstwa powinny składać odpowiednio do 31 maja 2014 i 31 maja 2019 roku. Oznacza to nie mniej ni więcej, że na wejście w życie niektórych artykułów rozporządzenia możemy czekać do dnia 1 lipca 2024 roku i nie jest to pomyłka.

W Polsce przestrzeganiem praw pasażerów zawartych w rozporządzeniu zajmuje się Prezes Urzędu Transportu Kolejowego (ul. Chałubińskiego 4, 00-928 Warszawa). Klient zarzucający przekroczenie jego przepisów, po wyczerpaniu procedury reklamacyjnej w firmie, z którą pozostaje w sporze może wnieść do Prezesa UTK skargę zawierającą poza opisem sprawy, której dotyczy, także imię, nazwisko oraz adres wnoszącego (spełnienie tych warunków formalnych jest konieczne, w przypadku ich niedotrzymania, skarga pozostanie bez rozpoznania). Należy do niej dołączyć kopię skargi skierowanej do przewoźnika kolejowego, zarządcy infrastruktury kolejowej, właściciela dworca lub zarządzającego dworcem, odpowiedź na skargę, bilet na daną trasę lub potwierdzenie rezerwacji, inne dokumenty potwierdzające naruszenie praw pasażera. Prezes po rozpatrzeniu sprawy wydaje decyzję, w której stwierdza brak naruszenia prawa przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca, bądź zarządzającego dworcem albo naruszenie prawa przez przewoźnika kolejowego, zarządcę infrastruktury kolejowej, właściciela dworca bądź zarządzającego dworcem określając zakres nieprawidłowości oraz termin ich usunięcia.