Nie jest ważne, czy w podróż zagraniczną zabierasz psa, kota, czy fretkę. Każdy z tych zwierzaków opuszczając Polskę i udając się do innego kraju Unii Europejskiej musi posiadać europejski paszport dla zwierząt domowych, wystawiony przez weterynarza.Oto kilka porad turystycznych.

Małe gryzonie (chomiki, świnki morskie), gady, ptaki paszportów mieć nie muszą. Taki przepis obowiązuje od 2004 roku. Paszport można wyrobić na poczekaniu w większości placówek weterynaryjnych. Adresy lecznic, w których wydawane są paszporty dla zwierząt, można znaleźć na stronie internetowej Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.

 

Koszt wydania paszportu to 51 złotych. Za szczepienie, badanie i wszczepienie mikroczipa płaci się osobno. Za brak paszportu grożą dotkliwe kary pieniężne, a zwierzę trafia najczęściej na kwarantannę.

Zabierając zwierzę poza teren Unii Europejskiej trzeba liczyć się z dodatkowymi formalnościami. Większość państw wymaga specjalnych świadectw weterynaryjnych. W każdym kraju są inne przepisy, trzeba więc przed wyjazdem zasięgnąć informacji w ambasadzie lub konsulacie danego kraju.

 

1. Dane w paszporcie

Paszport dla zwierzaka zawiera dane o płci, kolorze, rasie i dacie urodzenia zwierzęcia. Można, choć nie jest to obowiązkowe, umieścić w nim zdjęcie pupila.
Najważniejsza informacja w paszporcie to zaświadczenie o ważności szczepień przeciwko wściekliźnie. Szczepienie ważne przez 1 rok i - co ważne - jest aktualne, jeśli zostało zrobione co najmniej 30 dni przed wyjazdem.
Do 30 czerwca 2010 r. Irlandia, Malta, Szwecja i Wielka Brytania wymagają dodatkowo potwierdzenia, że szczepienie jest skuteczne. Oznacza to, że zwierzak musi mieć wykonane serologiczne badanie na istnienie przeciwciał neutralizujących wściekliznę. W Polsce badania takie robi (jako jedyne) specjalistyczne laboratorium w Puławach, gdzie wysyła się próbki z krwią. Kosztuje około 500 zł, a na wynik czeka się około 2 tygodni. Takie badanie wystarczy wykonać raz w życiu zwierzaka, a potem tylko regularnie szczepić go przeciwko wściekliźnie.

Adres placówki:
National Veterinary Research Institute
al. Partyzantów 57
24-100 Puławy
Tel./Fax 81 886 30 51/25 95
e-mail jfzmudzi@plwet.pulawy.pl

2. Leczenie przeciwkleszczowe

Przy wjeździe do Irlandii, Wielkiej Brytanii i na Maltę, oprócz paszportu, konieczne jest zaświadczenie o leczeniu przeciwkleszczowym zwierzaka oraz przeciw tasiemcowi bąblowcowemu. To drugie zaświadczenie wymagane jest także przy wjeździe do Finlandii i Szwecji.
Psy i koty poniżej trzeciego miesiąca życia na ogół nie mogą być wywożone do innego kraju Unii Europejskiej, chyba że kraj ten dopuszcza taką możliwość.

3. Mikroczip dla zwierzaka

Oprócz paszportu zwierzę powinno mieć znak identyfikacyjny w postaci wszczepionego elektronicznego mikroczipa. Do lipca 2011 r. akceptowany jest jeszcze czytelny tatuaż. Jednak Irlandia, Malta i Wielka Brytania nie akceptują tatuażu, wymagają wyłącznie mikroczipa.
Microczip jest wielkości ziarenka lnu. Wszczepia się go za pomocą nieco grubszej igły. Zabieg jest niemal bezbolesny, zwierzę reaguję na ogół podobnie jak w przypadku klasycznego zastrzyku.
Na mikroczipie zapisane są dane właściciela (imię, nazwisko, adres, numer telefonu oraz dane zwierzęcia). Każdy mikroczip ma numer, który odczytywany jest za pomocą specjalnego czytnika. Numery, wraz z danymi właściciela i zwierzaka przechowywane są w komputerowej bazie danych. Koszt wszczepienia mikroczipa to 50-100 zł. W przypadku tańszych mikorczipów istnieje niebezpieczeństwo, że po latach dane znikną, dlatego nie warto oszczędzać na nim pieniędzy. Miejsce umieszczenia mikroczipa jest odnotowywane w paszporcie.